Μυοσκελετικές Παθήσεις

background Layer 1

Οι μυοσκελετικές παθήσεις αποτελούν στις μέρες μας αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας.  Κάθε άνθρωπος θα βιώσει κάποιο μυοσκελετικό πόνο ή τραυματισμό κάποια στιγμή στη ζωή του.Η μέχρι πρότινος στρατηγική και οι κατευθυντήριες γραμμές για την αντιμετώπιση των καταστάσεων αυτών ήταν η ακινησία, η φαρμακευτική αγωγή, τα χειρουργεία και σε λίγες περιπτώσεις η βραχυχρόνια φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση.

Σήμερα όμως δεδομένου ότι οι απαιτήσεις και υποχρεώσεις  των περισσοτέρων από εμάς δεν μας  επιτρέπει την «αποχή » από το πρόγραμμά μας , πρέπει σε κάθε περίπτωση να λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα και η καθημερινότητα του πάσχοντος

Οι κοινωνικές και οι ατομικές επιπτώσεις στα μυοσκελετικά νοσήματα συνήθως υποτιμούνται, ενώ είναι εντυπωσιακές. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, οι αυξημένες εργασιακές απαιτήσεις, το χρόνιο στρες και άλλοι παράγοντες αυξάνουν την πιθανότητα κάποιας μυοσκελετικής πάθησης και όχι μόνο.

Στην εποχή μας η πιο κοινή χρόνια πάθηση των αρθρώσεων είναι η Οστεοαρθρίτιδα, που εμφανίζεται στο 10% του πληθυσμού. Παθήσεις όπως η αρθρίτιδα, η οστεοπόρωση και ο πόνος στην μέση ή στον αυχένα απασχολούν πάνω από το 50% των ενηλίκων και πάνω από το 75% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω.

Για να εξηγήσουν την τόσο μεγάλη άνοδο της επίπτωσης της οστεοαρθρίτιδας, οι περισσότεροι ειδικοί υποστηρίζουν ότι αυτό οφείλεται στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης και παράλληλα στην αύξηση του σωματικού βάρους.

Τα γονίδια, η παχυσαρκία και άλλοι παράγοντες παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας. Δεδομένου ότι τα γονίδια δεν αλλάζουν τόσο γρήγορα σε ολόκληρο τον πληθυσμό, η αύξηση της οστεοαρθρίτιδας στις τελευταίες γενιές σχετίζεται με περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, η αύξηση του βάρους και η λάθος  διατροφή.

 

Αντιμετώπιση

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Harvard εξέτασαν τους σκελετούς ανθρώπων της προϊστορικής εποχής  (κυνηγούς και τροφοσυλλέκτες), καθώς και από την πρώιμη βιομηχανική εποχή, όπως και τη μεταβιομηχανική εποχή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι σκελετοί από την προϊστορική και από την πρώιμη βιομηχανική περίοδο εμφάνιζαν παρόμοια ποσοστά οστεοαρθρίτιδας 6% και 8% αντίστοιχα. Όμως οι σκελετοί της μεταβιομηχανικής εποχής εμφάνισαν 16% (διπλάσιο ποσοστό) οστεοαρθρίτιδα.

Π σημερινές στρατηγικές  έχουν πλέον  στραφεί προς την αλλαγή νοοτροπίας στην αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας, καθώς και όλων των μυοσκελετικών παθήσεων, όπου, στα περισσότερα κέντρα ερευνητικών Πανεπιστημιακών μελετών ανά τον κόσμο, αναπτύσσουν νέες μεθοδολογίες για τη μείωση των χειρουργικών επεμβάσεων.

Έρευνες έδειξαν ότι με μια μικρή μείωση του σωματικού βάρους ελαττώθηκαν τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας και σε μερικές περιπτώσεις επετράπη στον ασθενή να αποφύγει το χειρουργείο.

Είναι πολύ σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι η υγεία κάθε ανθρώπου εξαρτάται κατά ένα μεγάλο ποσοστό από τον τρόπο ζωής του. Πολλοί ασθενείς με μυοσκελετικές παθήσεις, πριν φτάσουν σε κάποιο ενδεχόμενο χειρουργείο, θα πρέπει να αναλογίζονται και να δίνουν στον εαυτό τους μία άκρως σημαντική παρότρυνση, να προσπαθήσουν με τη βοήθεια ειδικών να διατηρήσουν ή και να βελτιώσουν την κατάσταση τους.

Όλα αυτά πρέπει να γίνονται συλλογικά από  Ιατρό και ασθενή με  κύριο στόχο και των δύο την  αποκατάσταση και την μείωση ή απαλοιφή του πόνου του ασθενούς, με το μικρότερο οικονομικό και ψυχολογικό κόστος. Εφόσον κάθε συντηρητική προσπάθεια αποκατάστασης αποτύχει, μόνο τότε οι ασθενείς θα πρέπει να οδηγούνται στη χειρουργική λύση.

TRAUMA